Woensdag 18 augustus 2021 Van Kochkor naar Son Kul via de Terskey Torpok pas

We verlaten Kochkor om vandaag naar het Son-Kul meer te reizen. Het is een populaire bestemming voor veel toeristen. Het meer ligt op 3016 meter hoogte waar geen internet bereik meer is. Het landschap is kaal en een overnachting is alleen mogelijk in een yurt.

Via de Terskey Torpok pas (3132m) slingert de weg omhoog. Het zonnetje schijnt en de lucht is blauw. Halverwege de route, is er een weggetje dat doorloopt tot een Dead End. (The Ridge). Niet dat we suïcidale plannen hebben maar deze route loopt over de richel van een bergketen met aan beide zijden een prachtig uitzicht op andere bergmassieven. We rijden over een soort van breed karrespoor door het grasland. Manoeuvrerend langs de door regen ontstane diepe geulen en kuilen. Het is altijd oppassen dat je er niet te hard overheen rijdt want ook de onderkant van de auto moet nog een tijdje mee. De wind is snijdend en het gebied is het domein van paarden en koeien die met tegenzin opstaan omdat wij zonodig off-road weggetjes willen rijden. Bij Dead End besluiten we toch nog veel meer van Kyrgystan te zien en zijn weer omgedraaid, terug naar de hoofdweg.

Tegen 16.00 uur komen we aan bij yurtcamp Baiysh aan de zuidkant van het meer waar we genieten van de ondergaande zon over het meer. We verblijven in yurt nummer 10. De mensen in Kirgizië slapen van oorsprong op dikke, harde en stevige matrassen op de grond maar in deze yurt staan bedden en er hangt een lampje dat brandt op zonne-energie. Een gietijzeren kachel, gevuld met houtjes en steenkool zorgt ervoor dat we geen kou hoeven te lijden. Er is één yurt ingericht als eetruimte en dat is leuk want alle toeristen krijgen op dezelfde tijd breakfast and diner. Al snel ontstaan er gesprekken tussen diverse nationaliteiten.