Vrijdag 20 augustus 2021 Van Kyzart naar Suusamyr

Met een goed gevulde buik met linzen en een gebakken eitje, rijden we verder over de begraafplaatsen route tussen Kyzart en Aral.  Niet normaal hoeveel van die prachtige laatste rustplaatsen wij passeren. Het zijn grote lappen grond vol met mini tombes met koepels, gedenkhuisjes, vaak prachtig beschilderd en soms in verval.

We maken een uitstapje naar het kleine turquoise gekleurde Ak-Kol lake en wat zijn we toch blij met de krachtige Delica. Door de extreme regenval van ruim 2 weken geleden, heeft het verwoestende water, nieuwe riviertjes gemaakt die zich niets aantrekken van de infrastructuur. Hele berghellingen met grote keien, kleine stenen en gruis zijn over bestaande weggetjes/wegen geschoven of het water heeft zich een nieuwe weg gebaand over bestaande weggetjes en enorme geulen veroorzaakt. Gelukkig voor ons, zijn de meeste paden en wegen weer redelijk toegankelijk en is het droog weer.

Na een picknick aan het water, verandert het wegdek in een verschrikkelijke ribbelweg van gruis. De natuur is weer spectaculair mooi in de prachtige kloof langs de rivier Kökömeren.

De eindbestemming is Suusamyr op 2030 meter hoogte. Maps Me zegt dat er 2 overnachtingsmogelijkheden zijn. Bij het eerste questhouse is niemand thuis. Op de plek waar het andere hostel zou zijn, kunnen we niet slapen. Maar ons kent ons en de vrouw des huizes belt gelijk de eigenaar van het 1e  guesthouse met de vraag of we daar toch terecht kunnen. We mogen wel even in haar huis wachten op de komst van iemand van dat 1e guesthouse. Heel gastvrij biedt ze ons thee en brood aan. Er ontstaat een gezellig gesprek want zij blijkt de Engelse lerares van het dorp te zijn. Uit het niets zegt ze dat we toch bij haar in huis kunnen slapen. Grote dikke matrassen worden op de grond uitgerold en de grote visite kamer is ineens onze slaapkamer voor ons.

Nazim zorgt is blij en verdwijnt in de keuken. Het avondeten bestaat uit gebakken aardappels met een eitje.

De overige familieleden spreken geen woord Engels en kijken ons nogal stug aan. Maar Nazim is zo blij dat ze Engels kan praten en wij voelen ons door haar, zeer welkom.